Naar de jaarmarkt
TerugNaar de jaarmarkt
Naar de jaarmarkt
Zondag 4 juli was het jaarmarkt bij ons in het dorp. Iedereen denkt dan:’Leuk, daar gaan we naar toe!’ Ik denk dat ook wel hoor, maar mijn eerste reactie is: “Helemaal goed!! Mooie plek om met Doodle te socialiseren”
We hebben hem zijn ‘niet afleiden’ dekje omgedaan, hebben Doodle tot aan de markt nog in de hondenkar gedaan……hij moet nog ver genoeg lopen vandaag. En voor diegene die dat nog niet weten….het is voor een pup (zeker een pup die later een middelgrote tot grote hond wordt) niet goed om tè veel te lopen. We gaan uit van de regel, 1 minuut lopen per week oud. Dat is voor Doodle nu dus ong. 11 minuten lopen. Het gaat hier wel om wandelen, om doorlopen….. Ik kan je vertellen dat dit niet echt veel gelukt is op de jaarmarkt. Wat heeft hij een bekijks en wat krijgen we veel vragen.
En dat dekje……ik vraag me soms af waarom hij het eigenlijk om heeft. Pas nadat iemand er bovenop duikt en enorm begint te knuffelen zien ze het dekje pas en nog weer later lezen ze wat er eigenlijk op staat. “Niet afleiden?, O, maar dat doe ik nu al…..” Het is zo’n dubbel gevoel….het is ook belangrijk dat hij door allerlei soorten en maten mensen aangehaald wordt. En ik kan je verzekeren…..die soorten en maten lopen er genoeg op zo’n jaarmarkt. Als ik ‘echt’ met hem aan het trainen ben dat hij nergens anders naar toe mag dan waar ik wil dat hij naar toe gaat. Dat hij dus volledig op mij gericht moet zijn…..en er komen dan mensen aan die er boven op duiken. Dan vraag ik vriendelijk doch dringend of ze dat niet willen doen. Ik leg dan uiteraard uit waarom ik dit vraag. En gelukkig is hier over het algemeen alle begrip voor.
Maar om nog even verder te gaan over het socialisatie plan over de jaarmarkt…. We konden de hondenkar bij mensen op de oprit ‘stallen’. Want dat is zo’n gevaarte in de drukte. We laten Doodle gelijk wandelen. Alle geluiden en bezigheden neemt hij voor lief. Hij vindt echt alles prima. Wat een topper is het toch….wat ben ik trots op hem. En eigenlijk is hij niet eens van mij. Mijn zak vol beloning en mijn clicker helpen uiteraard mee. Maar er moet toch een manier zijn om te leren wat er van je verwacht wordt.
Over een stukje van euh….ik denk ongeveer 5 minuten ‘gewoon’ lopen, hebben we nu ongeveer anderhalf uur gedaan. Maar dat geeft niet, we gingen om te socialiseren. En dat kwam echt ruim aan bod.
Nadat we naar een voorstelling van de balletvereniging hadden gekeken en Doodle in een diepe slaap was geraakt, werd het een stuk lastiger om verder met ons mee te gaan. Hij was weer wakker, maar als wij even stil stonden, dan ‘plofte’ hij ter aarde. Johan besloot om de hondenkar te gaan halen. Tot die tijd heb ik hem op de arm genomen. Ook dit vond hij helemaal goed.
Tussen het moment dat wij hem in de kar hadden gelegd en dat hij helemaal van deze wereld was….duurde niet lang. Je kon nu echt een bom naast hem af laten gaan. Wat was hij ver weg. Het enige waar hij even zijn ogen een beetje voor open deed was het snuffelen aan de kar door zijn grote vriend Zorro. Zijn speelmaatje en bijna buurhond van net 14 weken. Maar ook Zorro kreeg niet meer voor elkaar dan deze actie, hij zakte weer snel af.
Tegen het eind van de jaarmarkt, Doodle nog steeds in diepe rust, kwam ik een achterbuurmeisje tegen. Ze had een babykonijntje in haar armen. Ze wilde even in de kar kijken naar Doodle die lag te slapen. Ik gelijk weer enthousiast. “Ooooo, wat een moppie, wat zou het goed zijn als Doodle daar even kennis mee kon maken”, we denken maar in één richting….socialiseren! Mijn achterbuurmeisje bedacht zich geen seconde en zette zo het babykonijntje bij Doodle in de kar. Doodle deed zijn ogen open en stond direct oog in oog met een klein wippeltje. Ik vond het wel een beetje spannend, er blijft een gedeelte jachthond in een goldendoodle zitten tenslotte. Maar Doodle bedenkt zich geen moment en geeft een enorme lik over de kop van het konijntje. Hij vond het prima. Heel interessant, zoals alles interessant is voor pup. Geweldig!!! Zouden we eigenlijk nog even een paar keer vaker moeten doen. Dan zijn konijnen alleen maar leuk!
Thuis gekomen een lekkere bak met eten en daarna…………………weer slapen!!! Wat was het vermoeiend, maar wat heeft hij weer veel geleerd!
Tot gauw,
Doodle en Manon
Terug